Klucze

Klucz lub klucz to narzędzie służące do zapewnienia przyczepności i mechanicznej przewagi w przykładaniu momentu obrotowego do obracania obiektów — zwykle obrotowych elementów złącznych, takich jak nakrętki i śruby — lub zapobiegania ich obracaniu. Klucze wyższej jakości są zwykle wykonane ze stali narzędziowych ze stopów chromowo-wanadowych i często są kute matrycowo. Zasada działania polega na tym, że nasuwasz otwartą szczękę na nakrętkę i przytrzymujesz ją w miejscu. Obróć mechanizm śrubowy tak, aby mocno zacisnął się wokół nakrętki. Obróć klucz w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, aby go dokręcić, lub w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, aby go poluzować.

Ciąć
Długie pręty stalowe są cięte na określone rozmiary, a następnie często piaskowane w celu usunięcia wszelkich zanieczyszczeń, które mogłyby mieć wpływ na proces produkcyjny. Kęs, będący w tym momencie jedynie kawałkiem metalu, jest następnie podgrzewany do temperatury zbliżonej do temperatury topnienia.

Upuść Kuźnię
Następnie jest on kuty matrycowo. W procesie tym gorący kęs jest formowany w zgrubną odkuwkę. Zgrubne kucie daje pożądany kształt, ale niekoniecznie wszystkie potrzebne wymiary. Podczas wykonywania kluczy z tej samej odkuwki można wykonać więcej niż jeden rozmiar. Proces kucia często składa się tylko z jednego etapu, ale czasami wymaga więcej niż jednego etapu, w zależności od konfiguracji klucza, a niektórzy producenci wykorzystują podczas jego części atmosferę azotu, aby chronić czystość stali przed otaczającym tlenem, co może powodować oparzenia i żużel.

Wyżarzanie
Odkuwki same szybko się schładzają, ale następnie są przenoszone do kolejnego etapu wyżarzania. Wyżarzanie jest formą obróbki cieplnej, która zmienia właściwości fizyczne metalu w celu jego zmiękczenia w ramach przygotowań do etapów wykańczania.

Przeciąganie
Następny w kolejce jest przeciąganie, specyficzny proces obróbki, który jest najczęstszym sposobem wymiarowania otwartych i opakowanych końcówek kluczy. Przeciągacz to narzędzie do obróbki metalu, które ma szereg zębów, które powiększają się w małych odstępach, a przeciąganie ciągnione jest najczęstszym procesem w przypadku kluczy, podczas którego przeciągacz jest przeciągany aż do uzyskania żądanego rozmiaru.

Obróbka cieplna
Teraz przechodzimy do obróbki cieplnej. Wszystkie klucze są poddawane obróbce cieplnej w celu spełnienia norm twardości określonych przez amerykańskie i międzynarodowe stowarzyszenia zarządzające. Minimalne i maksymalne poziomy twardości są bardzo specyficzne. Klucz nie może być zbyt miękki, w miejscu, w którym mógłby się zaokrąglić podczas użytkowania, i nie może być zbyt twardy, co mogłoby spowodować jego kruchość. Proces obróbki cieplnej, który jest kluczową i bardzo naukową częścią produkcji, jest często stosowany w połączeniu z hartowaniem i odpuszczaniem.

Test twardości
Po obróbce cieplnej klucze są sprawdzane za pomocą twardościomierza, aby upewnić się, że mieszczą się w wymaganej tolerancji.

Polerowanie
Po teście twardości i kontroli jakości przychodzi czas na etap polerowania. Polerowanie może być wykonane maszynowo lub ręcznie i jest to pierwszy krok mający wpływ na ostateczny wygląd klucza. Niektóre firmy stosują również etap wykańczania rotacyjnego. Wykańczanie rotacyjne, znane również jako wykańczanie wibracyjne lub bębnowanie, wykorzystuje pewną formę mediów, zwykle ceramicznych. Klucze umieszcza się w pojemniku z wodą i chemikaliami, a następnie obraca się je, co usuwa wszelkie zadziory, brud i zgorzelinę powstałą w wyniku obróbki cieplnej, w wyniku czego otrzymuje się nieplaterowany produkt, który wygląda bardzo ładnie, gładko i błyszcząco.

Platerowanie
Teraz klucz jest gotowy do poszycia. Najpopularniejszym pokryciem kluczy jest chrom (zwykle niklowo-chromowy) lub czarne wykończenie oksydowane. Chromowanie to galwanizacja, podczas której przez klucz doprowadzany jest prąd, a następnie osadza się najpierw na produkcie wypływka niklu, a na wierzchu wypływki niklu warstwa chromu.

Klucz jest powszechnym narzędziem ręcznym używanym do dokręcania lub luzowania nakrętek i śrub. Każdy klucz składa się z dwóch części:
●Głowa i
●Uchwyt

Główka klucza służy do chwytania nakrętek lub śrub. Uchwyt klucza to miejsce, w którym będziesz trzymać klucz podczas dokręcania lub odkręcania elementów złącznych. Wszystkie klucze będą mocno ściskać łeb elementu złącznego. Gdy główka klucza złapie łącznik, możesz obrócić klucz, aby dokręcić lub poluzować nakrętkę.
Klucze mają długie uchwyty. Długi uchwyt zapewnia większą dźwignię niż inne narzędzia. Większa dźwignia ułatwia dokręcenie lub poluzowanie elementu złącznego. Będziesz używać dominującej ręki do trzymania klucza. Rękojeść klucza będzie przebiegać po dłoni i pomiędzy kciukiem a palcem wskazującym. Twoje palce powinny zamknąć się wokół uchwytu. Pamiętaj, że dłuższa rękojeść zapewnia większą dźwignię. Trzymaj klucz blisko końca rękojeści, aby uzyskać największą siłę dźwigni.
Aby uniknąć poślizgu klucza, upewnij się, że klucz ma odpowiedni rozmiar i prawidłowo styka się ze śrubą lub nakrętką. Ważne jest również, aby nie ciągnąć klucza pod kątem do elementu mocującego. Powinieneś ciągnąć klucz pod kątem 90-stopni do łącznika.
Ważne jest, aby podczas dokręcania lub odkręcania nakrętki lub śruby ciągnąć klucz do siebie. Pociągnięcie klucza do siebie zmniejsza ryzyko obrażeń. Kiedy próbujesz poluzować nakrętkę lub śrubę, nakrętka i śruba mogą obracać się w tym samym czasie. Jeśli tak się stanie, nakrętka nie poluzuje się nawet podczas obracania klucza.